نکات قابل توجه معلمان و مربیان دوره ابتدایی
نکات قابل توجه معلمان و مربیان دوره ابتدایی
*تکالیف می بایست با توان و ظرفیت دانش آموزان باشد(متفاوت باشد)و بهتر است یکسری تکالیف اجباری و واجب و یکسری اختیاری برای دانش آموز باشد.
* باید زمینه هایی فراهم گردد که کودکان موفقیت را ولو در یک زمینه خاص تجربه کنند زیرا شکست های مکرر اعتماد به نفس را از انسان سلب می کند.
*-اگر کودک در یک درس مشکل داشت باید به موقع با همکاری (والدین )نسبت به رفع آن مشکل اقدام گردد تا این معضل باعث حرکت عقب گرد فرد نشود.
*-قبل از سرزنش کردن کودک بخاطر کوتاهی یا شکست خوردن او باید اورا بدلیل دستیابی به یک موفقیت مورد تایید و تشویق قرار دهیم.
*- بیشتر از همه باید کودکان را به فهمیدن درس و تسلط بر تجزیه و تحلیل تشویق کنیم تا اینکه بصورت طوطی وار مطالب را حفظ کند.
*- اگر دانش اموز از نظر درسی استعداد کمتری دارد یا علاقه و فعالیت کمتری نشان میدهد هرگز اورا کودن ،نفهم با تنبل و امثال آن نخوانید این موجب کندی فعالیت ،افت تحصیلی و نهایتا ناکامی میشود.
*- هرگز کاری نکنیم که از اعتماد و احترام و علاقه کودک به معلم و مدرسه کاسته شود.
*- برای پیشگیری از احساس حقارت در کودک از او بیش از حد توانش انتظار نداشته باشیم.
*- برای اینکه کودک از درس خواندن بیزار نشود نمرات همکلاسی هایش را به رخ او نکشیم.
*- کودکان دبستانی برای رشد مهارتها نیاز به تکرار و تمرین و تنوع بیشتر دارند که مستلزم صبر و همراهی بیشتر دارد.
*- کودکان از طریق بحث گروهی ،گفتگو و تکامل با دیگران به رشد شناختی بیشتری دست می یابند .این فرصت را به آنها بدهید .
*- برای سوالات دانش اموزان ارزش زیادی قائل شوید و آنها را سرسری نگیرید.
*-کودکان دبستانی از اینکه مورد تایید و پذیرش قرار نگیرند مظطرب و نگران می شوند .در مورد دانش آموزان ضعیف کوچکترین نکات مثبت آنها را مورد توجه قرار کیرد بخصوص پیشرفتهای تحصیلی برای بهبود خودپنداره مثبت
*- ریشه یابی مشکلات تحصیلی در بیشتر مواقع علت مشکلات تحصیلی و رفتاری دانش آموزان در مدرسه ،به خانواده برمی گردد که نیاز به بررسی و پیگیری و همدلی با دانش آموز دارد.
وظایف والدین در دوره ابتدایی
حضرت پیامبر (ص):
فرزندانتان را گرامی بدارید ،با آنها به احترام رفتار کنید و رفتارتان را با آنهانیکو سازید.
والدین باید بکوشند تاعادت به مدرسه و تحصیل و سازگاری با مدرسه را در دوره ابتدایی در فرزند بوجود آورند.
* هماهنگی پدر و مادر در خصوص نحوه تربیت و سیاست برخورد با کودکان و ایفای نقش صحیح برای الگو پذیری کودکان (پدر و مادر خوب بودن در آینده)
* نباید پیشاپسش فرزندان خود را پیوسته از شکست در درس و امتحانات بترسانیم بلکه بهتر است ضمن دادن امید و تقویت مثبت روش مطالعه صحیح و زمانهای پررزش مطالعه(باکمک مشاور و معلم )برای وی تبیین نماییم ،بطور مستقیم و غیر مستقیم ناظر برامور تحصیلی آنان بصورت آرام باشیم.
* کودکان باید یادبگیرند که انسان ممکن است گاهی در رسیدن به هدف دچار مشکل شود و به سرعت به هدف نرسد و لذاد نباید با برخورد با کوچکترین مشکل یا سختی دچار نومیدی شود و احساس شکست مطلق کند.
* درمدارسی که والدین با اولیاء مدرسه کمتر ارتباط سازنده و مشورتی دارند ،دانش آموزان از مشکلات رفتاری بیشتری برخورداربوده اند.
* هرروز پدرو مادر بایستی دقایقی با کودک بطور انفرادی گفتگو کنند و از اوضاع کلاس و مدرسه و درس بپرسند.
*باید در برابر صحبت های کودکان شنوندگان خوبی باشیم و کم حوصلکی نکنیم.
* باید در انجام تکالیف کودکان نظارت کنیم اما هرگز انجام تکالیف آنها را بر عهده نگیریم و بجای جواب دادن به سوالات روش خواندن و پیداکردن پاسخ ها را به او بیاموزیم.
* مقدمات مطالعه مثل اتاق مناسب ،نور کافی ،جلوگیری از سرو صدای زیاد ،هوای مطبوع ،تغذیه میان وعده ...فراهم شود.
* کودکان را نباید با هم مقایسه کرد .مقایسه کردن موفقیت دیگران را به رخ کشیدن ،انتظارات غیر واقع بینانه از او داشتن و تفاوتهای فردی را نادیده گرفتن از خطاهای تربیتی مهمی هستند که اثر ویرانگر دارند.
* احترام همراه با محبت و مهربانی و نوازش باشد تا مه به پیدایش صمیمیت بیانجامد وهم رشد همه جانبه شخصیت کودک را تامین کند.
* اهانت و تحقیر کودک با سر زنشهای مداوم و انتقادهای بی جا ،ناسزاگفتن به او و تعبیرات غیر محترمانه از مهمترین عوامل برای پاشیدن بذر کینه و نفرت و عدم اعتماد به والدین می باشد.
* بسیاری از مشکلات تربیتی و حتی انحرافات اخلاقی دختران در سنین بالاتر ناشی از احساس حقارتی است که برخوردهای نامناسب در دوران کودکی در زمینه روحی آنها (تحقیر روحی و خود کم بینی دختران)دیده میشود.